01-07-08

De vlucht door het koekoeksnest # 3.

 

Ik stap gedwee achter in de politiecombi, maar om toch niet te volgzaam te lijken ga ik nonchalant dwars en breeduit zitten met een elleboog losjes over de rugleuning en mijn vuile laarzen op de bank. De realiteit is echter anders, mijn mond is droog, mijn tong kleeft aan mijn verhemelte en mijn handen beven. Dit is een pure deportatie zoals het in een degelijke totalitaire schurkenstaat gebeurt. Zonder opgave van reden of inbeschuldigingstelling oordeelt een onbekende machthebber in alle discretie over een individu en de zichtbare uitvoerders verschuilen zich achter een bevel van hogerhand om geen uitleg hoeven te geven. Ze hadden me gezegd dat ze me terug gingen brengen, maar ze kunnen mij evengoed in een beestenwagon duwen straks die oostwaarts rijdt of zonder veel omhaal de gevangenis in draaien. Is dit een routinecontrole, wordt elke burger zo maar eventjes meegenomen in dit land op bevel van de procureur? Trouwens,  hoe wisten zij dat ik hier was, ik heb geen enkele grenscontrole gehad.

20:24 Gepost door Guillaume de Monts in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

hmm spoedprocedure ? echtgenote, huisarts en ... ?
wat vermag een mens daartegen ! sterke karakters die zich hier weten uit te werken.
ik groet u,

Gepost door: viktorovna | 02-07-08

De commentaren zijn gesloten.