01-04-08

Waanzin of inzicht?

Bij het wakker worden zijn de doemgedachten wat weggedeemsterd. Ik zwijg tegen Catherine over mijn zware nacht. Zij is stil bij het ontbijt, ze merkt dat ik met mijn gedachten elders ben.

Mijn verbeelding zal wel wat op hol zijn geslagen en zo'n vaart niet lopen, maar er zijn genoeg elementen in dit vreemde verhaal die om waakzaamheid vragen.

Om negen uur heb ik de tante van Mabel aan de lijn. Ik schets in het kort mijn vermoedens en vraag haar of ze wil uitvissen hoe die vent heet en waar hij werkt. Ze wordt ook ongerust en zal Mabel meteen eens uitvragen. Wat later belt ze terug.

Hij heet Gijsbrecht met of zonder s, dat kon ze niet goed verstaan. Hij werkt als informaticus bij een krant in Antwerpen maar zou nu in verlof zonder wedde zijn.

Bij mijn weten is daar maar één krant: Algemeen Antwerpen. Met mijn aangeboren verkoperstalent bel ik naar de uitgever als prospecterend aanbieder van consumables en vraag aan de standaardiste naar de IT verantwoordelijke.

- Ik verbind U door.

- Met Oversteels antwoordt een zware stem.

- Goede morgen mijnheer, ik zou graag spreken met uw assistent Geert Geysbrecht.

- Wie, Gaaisbrecht? Die noam zegt mai nikske.

- Is er niemand in het bedrijf geweest die zo heet?

- Nee, niet dat ik weet en ik ken iedereen hier, ik ben één van de oudste. Ik heb alles nog manueel moeten doen. Kan ik u nie helpen?

- Neenee. Dank U.

Professioneel vriendelijk neem ik afscheid.

Dus onbekend, dat uitschot ginder heeft zomaar iets verzonnen. De thriller die deze nacht door mijn hoofd spookte wordt weer zeer plausibele realiteit.

Ik bel naar mijn advocaat, vertel hem in het kort waar ik mee bezig ben en vraag of hij eens kan natrekken of die kerel geseind is. De informatie die ik geef is onvoldoende, de naam kan op tien verschillende wijzen worden gespeld en ik ken maar bij benadering zijn leeftijd, maar hij zal eens wat proberen uit te vissen. Wat later belt hij terug met de melding dat er inderdaad iets is in die richting met iemand met die naam en leeftijd maar zekerheid is er niet dat het over die man gaat.

Vanaf dat ogenblik handel ik als een automaat. Ik telefoneer naar Catherine op het werk en ratel er in één adem uit dat het mis gaat met de kinderen en dat Mabel daarbovenop aanpapt met een geregistreerde pedofiel. Ze is in meeting, rustig antwoordt ze dat we er vanavond zullen over spreken.

Nu eerst het probleem van Leonardo aanpakken. Ik bel naar verschillende hulpcentra voor drugs- en andere  verslavingen. In een instelling kan ik 's namiddags nog terecht; een psychologe is beschikbaar wegens een annulatie.

Ik haal Leonardo uit zijn bed thuis, Mabel is er niet.

Hij vindt mij knettergek, maar maakt zich klaar en komt gewillig mee. Wij gaan eten in een pizzatent in het centrum van de stad en 's namiddags bezoeken wij de psychologe.

Het pas afgestudeerde meisje stelt professioneel de vragen. Leonardo blijft elk gebruik ontkennen, hij houdt staande dat het verzinsels zijn van mij en zijn schabouwelijke schoolresultaten zijn een gevolg van de situatie thuis. De psychologe vraagt mij hen even alleen te laten. Een half uur later roept ze me terug binnen.

Haar besluit is dat ze geen hulp kan bieden indien hij alles blijft ontkennen. Doet hij het of niet, daar kan ze geen uitsluitsel over geven.

12:54 Gepost door Guillaume de Monts in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.