31-03-08

Gouden lokken.

Ik kan de slaap niet vatten. De tekst die aan de deur hing, de brief van Mabel, haar woorden en de beelden van haar houding flitsen aan lichtsnelheid doorheen de 100.000.000.000 neuronen in mijn hersenen en zoeken verbanden, ongerijmdheden en onwaarschijnlijkheden.

Waarom was Mabel nu zo agressief en opgehitst? Ze laat verstaan dat ze heeft genoten maar ze leek me niet uitgerust of ontspannen, eerder gekwetst of bitter en ze raasde als een op hol geslagen trein.

De sms'jes die Mabel stuurde naar Geertruidis tijdens haar eerste vakantie waren normaal. Ze liet weten dat ze goed was aangekomen, niet ver van een meer verbleef en dat ze nachts niet kon slapen van de kwakende kikkers en' s ochtends gewekt werd door hoefgetrappel. Ze sprak ook over een wandeling die ze had gemaakt naar Carcassonne over het GR pad dat langs het kamp lag. De tweede keer waren de berichtjes inhoudelijk eerder algemeen zonder specificaties: 100 % genieten of het nietszeggende cliché: sex, sun and fun. Het leek of ze iets wilde voorstellen dat er niet was.

Ze had ook wat anders verteld aan haar tante over die man die ze ginder heeft ontmoet dan dat ze laat uitschijnen aan mij. Ze was smoorverliefd had ze haar laten verstaan en hem voorgesteld als haar nieuwe vriend waar ze terug naar toe wilde. Dat lijkt mij eerder te kloppen met haar houding toen ik haar ging afhalen op de luchthaven de eerste keer: ze was toen droevig en melancholisch. ‘ s Anderendaags vroeg ze me of het mogelijk zou zijn om nog een week zonder de kinderen weg te kunnen. Ik heb mijn geplande trip naar Praag met Catherine afgezegd om haar nog eens te laten vertrekken. Ik was blij dat ze iemand had en dat ze zich daardoor beter zou voelen.

In die brief hangt ze een ander verhaal op. Ze is enkel terug gegaan voor seks. Van waar haalt ze dat geld voor een tweede vakantie. Een late boeking van een vlucht heen en terug naar Carcassonne kost in dit seizoen een half maandloon en daarbij moet ze ook nog het verblijf betalen. Spaargeld had ze niet. Die eerste vlucht had ik al met mijn Visa kaart voorgeschoten. Ze zou het mij terugbetalen wanneer ze haar volgende salaris zou ontvangen. Met haar vakantiegeld had ze de verblijfkosten betaald voor die eerste week. Het kan niet anders dan dat die kerel dat heeft betaald.

Ze vertelde mij dat die vent bedrogen en verlaten is door een schizofrene vrouw en nu van zijn trauma's wil bekomen. Daarom verblijft hij de hele zomer als manusje van alles in een vakantiekamp uitgebaat door Belgen voor uitsluitend Belgische "vrienden". Hij doet zich blijkbaar voor als het grote slachtoffer van zijn echtgenote, maar hij wil er niet te veel over kwijt. En dan betaalt die goser, zonder degelijke inkomsten of werk te hebben, een heen en terugvlucht voor een vrouw die vijftien jaar ouder is met wie hij een nachtje seks heeft gehad, enkel en alleen om nog een paar nachtjes seks te hebben? Als dat een vent van kwaliteit is, zoals ze laat verstaan, kan hij elke nacht een vrouw versieren die half zo oud is als Mabel en er gratis mee neuken.

Ze schrijft dat hij haar heeft verleid met huizenhoge clichés.  Uit de volgende regel begrijp ik dat die actie haar initiatief is geweest en nog verder schrijft ze dat ze is voorgesteld door iemand vreemd. Waarom moet die mafketel een introductie hebben om aan te pappen met een alleenstaande vrouw die smacht naar affectie en seks? En waarom stelt ze nu expliciet dat Rosalie of Bob hem niet aan haar hebben voorgesteld. Ze weet dat ik hen niet vertrouw. Ik had er geen goed oog in dat ze terug contact had met hen. Net misschien daarom zegt ze expliciet dat zij het niet waren en is die loser wel een "vriend" van hen.

Mabel herhaalt een paar keer te uitdrukkelijk dat hij niets wist over haar gezinssituatie, dus is het wel zo. Dat zij niet zou gesproken hebben over de kinderen is zeer ongeloofwaardig. Ze zijn haar leven en trots, ze heeft altijd foto's van de kinderen bij zich.

Ze hadden drie keer per dag seks, liet ze me triomfantelijk weten. Dat doe je niet in een tent bij een buitentemperatuur van 30°. Dat moet in open lucht zijn gebeurd. Waar, in de bosjes in een volzet vakantiekamp?

Ook dat zinnetje aan de deur is perfide en klef. Het is in een kindertaaltje geschreven. Wat betekent genieten tot in het kleinste krolleke in de diepste betekenis van het woord, geschreven in de mooiste kalligrafie. Waarom heeft hij Mabel niet gestreeld, gelikt en geneukt en spreekt hij van het kleinste krolleke? Moet hij zwierig woelen in het diepste van een vrouw om te genieten? Dat wijst op een anale fixatie. Het is een ploert, dat is zeker. En wat was er weer veel te lang geleden? Dat hij het met een vrouw heeft gedaan? Dat komt omdat hij niets beter weet te verzinnen dan huizenhoge clichés waarschijnlijk. Zo iemand wordt weggehoond door elke vrouw met zelfrespect. Die vent lijkt mij een halfzachte slinkse slijmbal.

Hij schrijft dat hij terug kan dromen. Waarvan? Van een vrouw, ook eigenaardig. Hij hoeft toch niet te dromen van Mabel, hij heeft haar gehad en ze wil niets liever dan terug bij hem zijn. Van iets anders? Hij wil genieten van goudgele kleine krollekes. Dat is het: het haar van Esclarmonde is lang, blond en krullend. Daar droomt hij van. Het kan niet anders: hij droomt van gouden, krullende lokken van een kind. Die schurk is aan het fantasmeren over Esclarmonde. Natuurlijk heeft Mabel een foto laten zien en over haar gesproken. Het is lang geleden dat hij het nog met een kind heeft gedaan en nu kan hij er terug van dromen. De pervert, hij droomt van Esclarmonde. Dat is de overheersende gedachte. Die tekst is een regelrechte allegorie op pedofilie. Hij frunnikt liever met kinderen omdat hij geen vrouwen kan neuken. Daarom zit hij zijn driften zo te verbloemen. Hij is gewoon op zoek naar kinderen.

Mabel spiegelt mij wat voor. Die kerel is geen volwassen vrouwenkenner, maar een impotente smeerlap, een schoft, een kinderlokker die vrouwen lijmt om toegang te krijgen tot hun kinderen.  Zeker weten.

Dus ze was in een club waar in open lucht seks wordt bedreven en pedofielen hun gerief komen zoeken. Dat is inderdaad iets voor Rosalie en Bob. Het verwondert mij niet dat zij naar zo'n kamp gaan. Ze zeuren al tien jaar over het rijtje onbekwame psychologen, psychiaters en professoren waar dat ettertje van een zoon al sedert hij vier jaar is naar toe moet voor zijn onhandelbaar gedrag waarvoor ze steeds weer smoezen weten te verzinnen.

Binnenkort zit die vent in mijn huis. Hij zal zijn investering willen laten opbrengen. De prijs van een vliegtuigticket is inderdaad een habbekrats als je er een kind voor in de plaats krijgt.

En eens dat ondier zich genesteld heeft in mijn gezin, zal Mabel er een goede vader en lieve substituut echtgenoot in zien en is het te laat om zijn spelletje te verhinderen.

Liever sterven dan dat ik een pedofiel moet huisvesten die zich van mijn kinderen bedient. Hoe leep, gewiekst, inventief en creatief die creaturen zijn moet men mij niet meer leren. Het zijn meesterlijke manipulators. De interactie van menselijke intelligentie en dierlijke instincten bezorgt die gasten een te duchten talent om te allen tijde te verkrijgen wat ze willen. Ze weten precies hoe ze iemand rond hun vinger moeten winden en ze kiezen meestal hun prooi goed. Medelijden opwekken door zelf het groot slachtoffer uit te hangen is typisch iets voor pedofielen; vandaar die historie met zijn vrouw.  Hij zal Mabel laten verlangen, het spelletje van afstoting en aantrekking spelen, laten smachten, wat geven, wat nemen om zich te bedienen van Esclarmonde.

Dit kan ik niet laten gebeuren. Ik moet meteen reageren. Het laten aanmodderen om zeker te zijn zal het alleen maar moeilijker maken om hem van mijn kinderen weg te houden. Ik heb geen vertrouwen in Mabel op dat gebied. Ze zal het nooit "zien" wanneer die vent met zijn poten aan de kinderen zit.

Het gerecht inschakelen is zinloos. Pedofielen liegen als de besten en zolang er geen materiële bewijzen zijn kan men niets doen, als men al iets wil doen. Ze weten perfect hoe ver ze kunnen gaan om een straffeloos parcours af te leggen.

Ik alleen kan zijn spelletje verstoren en dus moet ik uitgeschakeld worden. Mabel heeft die brief geschreven om mij op een dwaalspoor te brengen en op afstand te houden. Ze weet welke fobie ik voor pedofilie heb. Dus is alles gelogen. Daarom zegt ze dat haar liefde voor mij over is. Zo doet ze de deur dicht, maar ze klinkt ongeloofwaardig.

Ook daarom is haar houding nu anders ten opzichte van Catherine. Voor ze vertrok had ze nog gevraagd om de kinderen uit haar buurt te houden, wat ik heb gerespecteerd. Ze haat haar, wat ik kan begrijpen, maar nu ineens wil ze wel dat Esclarmonde bij haar komt.

De suggestie om het week-end op het appartement door te brengen is een list om met succes een deurwaarder op ons af te kunnen sturen om overspel vast te stellen. Dan staan wij letterlijk in ons blootje. Enkel daarom is ze nu toegeeflijk geworden.

Ik zal morgen proberen uit te vissen bij de tante van Mabel wat de naam is van die Geert en aan mijn advocaat vragen om eens een en ander na te trekken bij zijn relaties op het parket.

En hoe heeft Mabel nu ook de jongens zo vijandig gekregen tegenover mij? Wij hebben een fantastische tijd doorgebracht tijdens haar afwezigheid  zonder de minste wrevel en op één nacht zijn ze zo omgeslagen?

De afkeer van Leonardo kan ik begrijpen. Hij vindt het niet leuk dat ik zijn spelletjes door heb, terwijl hij zijn moeder steeds rond zijn vinger kan winden. Volgens mij staat hij op de rand van de delinquentie. Het is precies zoals met de vorige fratsen waarvoor hij is opgepakt. Ik zag aan het parafernalia waarmee zijn kornuiten uitpakten dat er iets niet klopte met hun rekening. Ik wist dat die winkeldiefstal er zat aan te komen. Voor Mabel kon dat niet: Leonardo kwam uit haar buik en zou zoiets nooit doen. Toen hij door de politie werd thuisgebracht en ondervraagd minimaliseerde Mabel het weer.

- Hij heeft niet gestolen...

Nee net niet, maar hij was er wel bij. Die substituut op het jeugdparket die ons twee keer heeft opgeroepen voor die kwajongesstreken liet er geen twijfel over bestaan dat hij voor het volgende dossier een rode map uit de kast zou halen, wat een doorverwijzing inhoudt naar de jeugdrechter. Dit zijn  nu ineens drie beschuldigingen en het zijn geen bagatellen meer.

Ik zal morgen professionele hulp zoeken voor Leonardo. Ik mag het hier niet bij laten, hij staat op de rand van de delinquentie.

Immanuel is rijper en bezadigder, maar hoe komt het dat hij ook zo hatelijk deed tegenover mij gisteren? Hij wees me gewoon af. Ja, ik heb de grote misdaad begaan door mijn gezin te verlaten, maar hij zag toch ook in dat het niet meer kon. Iedereen had zijn buik vol van die ruzies. Hij had me tot nu toe niets verweten; de relatie met hem was altijd sereen geweest. 

Hier dreigt oorlog.

Bij dageraad fluiten merels mij in slaap.

 

11:49 Gepost door Guillaume de Monts in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.