13-01-08

Een kleurloze lente ?

Dag drie.

‘s Ochtends zet ik de GSM aan: No messages in Inbox. De langzaam uitdovende schermverlichting doet mij denken aan het verhaal van het meisje met de drie zwavelstokjes. Nadat het derde stokje was opgebrand ging het licht voor eeuwig aan.

Het begint te miezeren. Pareltjes vormen zich op het raam. Wanneer het harder begint te regenen bundelen de druppels zich onder getokkel tot stroompjes die naar  beneden meanderen. Na de bui worden de ramen terug helder. Het klaart wat op in het oosten, in het noorden hangen er nog slierten donkergrijze wolken onder een lichtgrijze dikke deken. Ik weet dat Catherine twaalf kilometer noordwaarts ook naar de lucht kijkt. Wat later breekt de zon door het wolkendek. In het zuiden is de hemel Magrittiaans; helder kobalt-blauw met kleine afgetekende witte wolkjes met daarachter enkel het heelal. Duizenden waterdruppels aan kale takken glinsteren als lichtjes. Meesjes exploreren druk fluitend het nestkastje aan het tuinhuis en een merel rommelt in de rotte bladeren onder de struiken. Het natte gras is nu felgroen, gele pas ontloken bloemen aan de hamamelis contrasteren met de wit-roze pomponnetjes aan de prunus praecox. De sneeuwklokjes staan er bleekjes bij in dit vroege voorjaarse kleurenpalet.

Ik wijzig het bericht in Unsent.

- Sont les perces-neiges les messagers d’un printemps anémique ?  

19:56 Gepost door Guillaume de Monts in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

weet je net zoals het stopt met regenen en na een tijdje misschien de zon weer doorbreekt, zal het in jou hart ook stilletjes ophouden met regenen, en wie weet breekt de zon er bij jou dan ook door en blaast de wind de grijze wolken weg.
liefs cat

Gepost door: catje | 14-01-08

De commentaren zijn gesloten.