11-01-08

Punt of komma ?

Dag twee.

Voor dag en dauw komt een nog neurotischer dan anders gieberende trien haar immer droevig kijkend kind afzetten aan de deur.

Om acht uur ‘s morgens heb ik al het derde misverstand met Mabel achter de rug.

- Ik moet alles vier keer uitleggen voor je begrijpt wat ik bedoel.

De slinger gaat weer de andere kant uit. Het lijkt of ze voelt dat de dreiging is verdwenen, ze wordt weer dwars. Met Catherine was dit leefbaar, zonder haar is het niet uit te staan.

Nog steeds geen bericht. Zonder mijn complice voel ik mij terug eenzaam. Ik heb de mensen verwijderd die mij afvallen en nu sta ik er alleen voor. De imaginaire toegevoegde waarde die ik mezelf had toebedeeld is verdwenen. Ik behoor nu tot de stervelingen die zich zonder veel verwachting of ambitie door het leven sleuren dat anderen voor hen hebben bepaald.

De gedachte dat zij ook aan mij denkt is geruststellend. Ik zou willen weten hoe zij zich voelt. Een bericht sturen zou alles nog erger maken omdat ze toch niet zal antwoorden. Alles laten bezinken is wat er nu moet gebeuren. De vraag is hoe lang zal het duren, is het een komma of een punt dat ze gezet heeft achter de relatie.

De grijs-witte wolkenmassa’s met openingen die de blauwe hemel laten doorschijnen zijn mooi, maar ik kan er niet van genieten. De band die ik door haar had met het universum is verbroken.

Die stilte lijkt al een eeuwigheid te duren. Indien ik niets anders om handen heb is ze voortdurend in mijn gedachten aanwezig.

Het gemis doet zich ook fysisch voelen. Ik heb pijn in mijn borst, het eten is smaakloos, ik probeer te lezen maar er dringt niets door in mijn hersenen.

Het scherm No messages is akelig leeg. Ik tik de tekens &@{*}{*}><%+#€$#§ç. Dat verzet mijn gedachten en helpt mijn sms verslaving te lenigen.

 

21:35 Gepost door Guillaume de Monts in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Telkens anders ... .
Beste G...

Zelf heb ik al twee echtscheidingen achter de rug.
.
De eerste met de vrouw waar ik mee trouwde en kinderen had.
Het werd een V-echtscheiding van jaren.
.
De tweede was zonder wettelijke papieren.
En van een Lat naar toch een sedentaire relatie gegroeid.

Dàt einde was makkelijker.
Ik verliet wel m'n eigen huis om op een studio in quarantaine te gaan.
Tot ze weg kon.

Ik moet haar nog steeds danken
omdat ze me zonder 'de gebruikelijke poespas' liet gaan ...

De derde is een 'geheime' ...
voor hoelang nog ... geheim ... ?
En dan ?

.
Ik denk aan je reactie bij mij en Sinterklaas.
Dan zwijgen me nog over Piet.
.
En nu citeer ik jou:
"Een man mag maar een klein stukje in een vrouw."


Zou dat niet voor iedereen verschillend zijn?

.

Gepost door: Uvi | 12-01-08

Hallo, Oeioeioei, ik lees hier enkel het verhaal van een door verdriet getekend man. Ik weet wat het is en vooral hoe jij je nu voelt. Het komt me zo bekend voor, een gsm die stil blijft en telkens zijn scherm vertoont: "Er zijn geen nieuwe berichten", een mailbox waarvan de teller "ontvangen berichten" die oh zo betekenisvolle 0 aangeeft. Vertroosting zoeken bij het herlezen van verzonden items... En toch, ook dit is slechts een voorbijgaand fenomeen, achter elke wolk schijnt opnieuw de zon! Vroeg of laat komt er ook voor dit probleem een gepaste oplossing waarmee je je kan verzoenen. Soms moet een mens in het leven iets beleven, bewust dan nog wel om nadien een nieuw hoofdstuk te gaan schrijven over alweer een nieuwe belevenis in het leven. Geluk en droefenis gaan vaak hand in hand, kunnen niet zonder elkaar en zijn soms een noodzakelijke aanvulling van elkaar. Hoe intenser het beleefde geluk, hoe intenser de droefheid nadien, maar bedenk waarde vriend, punt of komma, er bestaan in het leven ook vraagtekens en vooral uitroeptekens. De meest intense belevenis wordt gevolgd door !!!!!!!!!!!! en een komma of punt is slechts af en toe een tussenstap op weg naar meer. Het beste gewenst toch maar...

Gepost door: arroyo de la miel | 13-01-08

Het is zo makkelijk een relatie te beginnen, maar eentje eindigen zonder krassen op een hart achter te laten is ....

Gepost door: emily | 13-01-08

De commentaren zijn gesloten.