07-01-08

Electron libre

Ik leg het pak op tafel. Catherine scheurt voorzichtig het papier open. Ze lijkt blij maar laat het niet overvloedig merken. Geen ooh, merci blabla. Dat zou mij teleurgesteld hebben.

Ze doorbladert en bestudeert een voor een de grote vellen van de kalender. Het lijkt alsof ze in een oogopslag de structuur van de werken ontleedt. Ik gooi een visje in het water om eens een trip naar London te maken om de overweldigende doeken van Mark Rothko in Tate Gallery in al zijn nuances te resorberen. Ze reageert niet maar ze registreert het.

Wij praten terwijl wij een fles Chateau Pouzol leegdrinken en boterhammen eten die ze klaar maakt op de salontafel met Briat Savarin en beenhesp die ze heeft meegebracht.

Mabel heeft contact gehad met Catherine. Ze wil haar man niet delen heeft ze haar in tranen medegedeeld.

- Il faut en finir avec moi si tu veux sauver ton couple.

- Je le crois aussi. Mabel fait beaucoup d’efforts, je dois le faire aussi. En tout cas tu es subordonnée aux enfants. Ils passent avant tout.

Ze knikt.

- L’autre option c’est que je cherche un appartement pour y vivre définitivement.

Ze geeft een antwoord op de vraag die ik mij al veertig jaar stel. Waarom hebben mannen a priori een afkeer van mij.

Iemand op het werk die het goed meende met mij zei eens: Guillaume, je weet toch dat niemand jou kan uitstaan!

- Waarom doet mijn broer nu ook zo akelig?

- C’est par rapport à ta place dans la famille. Tu était le chouchou de ta mère. On t’en veux pour ça. C’est de la jalousie. Tu es un electron libre. Anticonventionnel, presque egocentric, individualiste, bien dans ta peau. Tu a un air d’avoir eu du succes facile…

10:13 Gepost door Guillaume de Monts in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.