05-01-08

Het orakel van Ouagadougou.

Mijn schoonzus schreef vanuit haar verblijfplaats Ouagadougou, de hoofdstad van Burkina Faso, een epistel met haar visie op het huwelijk en de perspectieven die ik volgens haar met Catherine had.

lieve alletwee !!

schone broer en schone zus.

bij deze wil ik duidelijk maken dat ik geen partij wil trekken.

daar is de situatie te verdomd pijnlijk voor.

dat een relatie op de klippen loopt, mankt loopt, dooft of ups en downs kent, da's iedereen gegeven.

bij een relatie hangt nou eenmaal nooit een garantiebewijs!!!

en de misvattingen komen nooit van ene kant.

er is dus goodwill nodig, van beide kanten.

ik wil geen moraalridder of schoonmoeder spelen, maar ik hoop dat jullie toch wel eens uit deze moeilijke periode geraken.

wat begon als een normale midlife-crisis begint wel verdomd uit de hand te lopen.

jammer dat de communicatie volledig zoek is. en ja Mabel, ik kan begrijpen dat als hij van bij zijn andere madame komt jij het verdomd moeilijk hebt om over koetjes kalfjes en andere flauwekul te praten.

En Guillaume, dit is geen verwijt dat ik je maak, gewoon een nuchtere opmerking, dat je met een ander onder de lakens kruipt is niet mijn affaire, maar wat bedenk je daarmee te bereiken? Dat met Catherine kan nooit tot een gezonde relatie ontwikkelen, daar is de basis al te rot voor, of gewoon geen basis, jij verbitterd en ongelukkig met je situatie en zij te lang alleen. Wat kan je daarop bouwen ?

Twee jaar geleden zei je me :"ik zal doen zoals vader, op een ander gaan" So what, wat is daar de oplossing van ??? vroeg ik je toen al. vader en moeder hadden na al die jaren uiteindelijk een modus vivendi gevonden, ze sloegen elkaar de kop niet meer in.

Wat is de bedoeling van dit alles ?

Masochisme ? Plezier beleven aan het verdrieten van anderen ?

Ooit al eens gedacht om dat probleem op te lossen, er een oplossing voor te vinden, water in de wijn te doen...moet je jezelf nu al die rotzooi over de kop halen en er anderen mee insleuren ?

Ooit heb ik je gezegd, wees blij met wat je wel hebt, je kinderen, fijne kinderen, een tof huis, een toffe tuin (die je zelf hebt aangelegd !!!) een vrouw met wie je 4 kinderen hebt... de vlam mag er dan misschien al uit zijn, maar is daarom alles wat vooraf ging overbodig ?

't is zonde, verdomde zonde.

Ik hoop dat jullie ooit eens samen een diep gesprek kunnen hebben van hoe het verder moet en kan.

Rozegeur , maneschijn... sprookjes, je hebt maar 1 leven, maak er het beste van.

Niemand geraakt uit zo'n oorlog zonder slag of stoot, wonden kunnen helen, ook al is het niet helemaal, deuken gaan er nooit uit, maar je kan er mee leven.

Asjeblieft, probeer probeer elkaar het zonlicht te gunnen, probeer elkaars positieve punten te zien, 't is al te makkelijk het negatieve naar voor te schuiven.

Een huwelijk is niet altijd gelachen, prik je vast aan de positieve dingen, spreek over de minder leuke indien nodig, vergeet de slechte kanten, want die trekken je als een spiraal naar beneden. totale blokkage als gevolg.

goede moed voor beiden, durf eerlijk zijn, in d'eerste (en moeilijkste plaats ) met jezelf.

liefs

Lieselotte

16:06 Gepost door Guillaume de Monts in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

dit is gewoon waar wat zij schrijft. Het doet me nadenken (weeral) : waar ben ik mee bezig ? En wat met jou ?
Ik ben gefixeerd geraakt op al het negatieve waardoor ik al het mooie uit het oog ben verloren. En ook effectief alles verloren heb. It's too late to apologize.

Gepost door: anelii odessa | 06-01-08

De commentaren zijn gesloten.