18-12-07

Twijfelachtige vrede.

Iedereen zit aan tafel, ik haal een bord uit de kast en schuif mee aan, niemand reageert verwonderd. Het norse gezicht van Mabel is nu eerder geruststellend dan verontrustend, het heeft niet het beklemmende, bijna beangstigende van het starre masker van gisteren waar geen enkel gevoel van af straalde.

Esclarmonde streng :

- Gaan jullie niet meer ruzie maken ?

- Heeft mama dat gevraagd ? Ik zal het proberen.

- Dus nu ga je het niet meer doen hé, je hebt het beloofd hé.

Ineens wordt Mabel hysterisch.

- Ik wil niet dat je naar een ander wijf gaat en in mijn bed komt liggen.

- Als jij je zou laten leiden door je verstand eerder dan door een onuitgesproken haatgevoel, dan had ik niet hoeven op een ander te gaan.

Gewoontegetrouw vuurt ze een paar salvo’s uit het ongerijmde repertorium af om mij op stang te jagen.

- Rosalie zei daarnet aan de telefoon dat ik niet meer klink als een dweil.

- Dat serpent zou beter haar eigen gebroed in de gaten houden in plaats van hier olie op het vuur te gieten.

Waar zijn mijn goede voornemens om niet meer te reageren op die uitvallen ?

Het wordt weer heviger, het volume stijgt, de toon ook.

- Nogal goed dat ik wat verdien had ze gezegd, gij hebt geen rotten bal…

- Met die snottersbende die hier vanaf volgende week weer mijn kot komt afbreken? Als je er je Poolse poetsvrouw van moet betalen en de schade moet aanrekenen dat die belhamels hier aanrichten dan leg je er geld op toe.

Esclarmonde komt er een paar keer tussen.

- Je had het beloofd, geen ruzie maken.

- Dit zijn weer hatelijkheden die kant noch wal raken die je debiteert. Als het zo is, dan ben ik terug weg.

Ik ga de living uit, Mabel slaat de deur achter mij dicht als om daarmee het huwelijk definitief te bezegelen. Terwijl ik mijn jas aantrek komt ze ineens achter mij aan, heel kalm.

- Onze relatie heeft een dieptepunt, wij hadden dat kunnen voorkomen.

De ruzie deint uit en vervalt in een simpel gekibbel.

Ik kom terug naar de living, zet mij aan tafel en geef terloops wat verantwoording aan Leonardo voor mijn stappen. Hij aanvaard het niet. De spanning ebt weg. Mabel zegt dat ze zich er van bewust is een masker op te zetten om zich af te sluiten.

Ik ontvang een bericht van Catherine :

- Sais pas quoi dire mais je suis là si tu as besoin de moi.

Ik antwoord.

- Plutôt fée que princesse donc.

Seks met Mabel later op de avond.

15:48 Gepost door Guillaume de Monts in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

redelijk zware schrijfstijl... ...maar niettegenstaande écht wel mijn ding, hier ga ik nog komen loeren!

Gepost door: Cijferkes | 18-12-07

toch teruggegaan ik had het wel gedacht, en dan nog sex met Mabel; daarvoor moet je een man zijn, sorry maar zo is het toch.

Gepost door: emily | 19-12-07

@ Emily tiens, ik zou ook kunnen zeggen dat vrouwen maar één ding willen hé... maar ze willen er meer... en soms zijn alle dingen die ze willen even lelijk... veralgemenen is bullshit. punt, point, punto

Gepost door: 8265 | 19-12-07

De commentaren zijn gesloten.