04-12-07

Regressieve dialoog 5

Een zwoele avond. Ik steek een kaars aan op het terras. Een langpootmug flirt vluchtig met de wenkende vlam. Met een kort geknetter verkoolt het argeloze insect.
Ik vraag aan Mabel om bij mij te komen zitten, ze heeft een pijnlijke grimas op haar gezicht.
- Ik wil je geen pijn doen.
- Ik heb pijn. Jij hebt gelogen tegen mij. Ik heb spijt dat ik die vraag heb gesteld gisteren.
- Ik voelde mij niet goed met het te verzwijgen.
- En nu voel jij je beter ? Ik wil dat je kiest, ik heb dat recht.
- Ik heb haar nodig om deze rotzooi hier te kunnen verdragen. Ik kwam daar soms binnen met een knoop in mijn maag en ging er een paar uur later helemaal ontspannen en opgewekt terug buiten.
- Ik kan daar niet mee leven: het is zij of ik. Als je gekozen hebt dan zal het weer goed komen tussen ons. Ik zal er met de psychiater over spreken.
- Ja, nadat er jaren ruzie is gemaakt? Je had daar maar eerder moeten aan denken, ik had je verwittigd.
- Zij zal het ook niet daarbij houden.
- Dat weet ik nog zo niet, ze is zich zeer bewust van de situatie.
Mabel gaat terug naar binnen.
Het geblakerde kreng van de tipula vernalis kleeft in de kaars
.

19:07 Gepost door Guillaume de Monts in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Tja... kies dan! Kies voor degene die die knoop in je maag ontrafelt... . Het gras is altijd groener aan de overkant, maar je rolt hoe dan ook in routine... hoe lang blijft dit liedje duren als je éénmaal écht samen lééft en niet alleen de mooie dingen des levens deelt?
Ik zou net als Mabel exclusiviteit eisen... Bij die ander is het oh zo tof en gezellig en spannend terwijl het bij jou de was en de plas en de ellende is... Dan mag die ander mijn rolletje ook helemaal overnemen en niet alleen de leuke kanten. Zo zou ik denken. :) Maar ik ben dan ook geen puberende man.

Gepost door: Fiebi | 04-12-07

door "op te biechten" leg je de bal in het kamp van de ander.
Liefs,
Anelii

Gepost door: Anelii Odessa | 04-12-07

Kiezen, volgens mij is dat geen oplossing meer, als je uit elkaar bent gegroeid moet je gewoon uit elkaar gaan, anders blijft er jaren iets hangen zoals in je maag Guillaume; maar de moed om de deur achter je dicht te trekken is niet zo simpel; de kinderen, de zaak, het huis...; niet simpel; en wie weet wacht aan de overkant het gras dat zijn groenheid vlug zal verliezen? grtjes

Gepost door: emily | 05-12-07

De commentaren zijn gesloten.