04-12-07

Regressieve dialoog 4

‘s Middags aan tafel. De spanning is te snijden. Er is alleen maar mes- en vorkgekletter te horen. Niemand weet wat er kan en mag gezegd worden behalve Esclarmonde :
- Mama, mama, mamaäaa, mamaaàaa, waarom eet jij niet?
Mabel:
- Ik denk na.
Na een lange pauze:
- Mama, denk jij nog altijd na, dat is wel lang hoor.
Immanuel en Leonardo zitten voor zich uit te staren,
Ik:
- Geluk is vluchtig.
Immanuel:
- Ja.

13:16 Gepost door Guillaume de Monts in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Het is maar een gedacht hoor maar "gebruik" je jouw affaire niet ook wat om Mabel onder druk te zetten?Op deze manier is het natuurlijk gemakkelijk: loopt ze mee in de pas, dan blijf je, loopt ze niet mee, dan ben je weg. Twee keer kom jij er als "winnaar" uit...

Gepost door: a-woman | 04-12-07

De commentaren zijn gesloten.