22-11-07

Drie mannen.

Immanuel en Leonardo, mijn zoons, zoeken de kampeerspullen bijeen terwijl ik er eventjes vandoor ga om afscheid te nemen van Catherine.

Bij mijn thuiskomst staat alles klaar om ingeladen te worden. Hun werklust en toewijding slaat mij met verstomming. Ze hebben er zelfs ook aan gedacht om de verbanddoos, tandenstokers, een wasdraad en reservebatterijen mee te nemen.

Als expeditieleider hoef ik enkel maar wat aanwijzingen te geven om alles stabiel te stapelen in de laadbak.

Het is hun vakantie, ze hebben ervoor gekozen om te golfsurfen in de oceaan. Ik ben chauffeur en reisgids.

De rit is fantastisch, geripte rappers op de stereo, er wordt volop gepraat, wat gelachen en vooral genoten. Elke tankstop is een belevenis.

Nooit eerder ben ik een lange periode alleen geweest met de jongens. Deze gereduceerde gezinsconfiguratie is een ideale gelegenheid om hen beter te leren kennen. Iedereen ageert altijd in functie van anderen. Thuis trekt de kleine Esclarmonde alle aandacht naar zich toe. De gesprekken moeten op haar niveau gebeuren en rond haar persoon draaien. Daarbij komt dat er tussen de twee broers doorgaans een onderhuidse rivaliteit heerst die weinig mogelijkheid laat voor subtiele gedachtenwisselingen. Gesprekken die verder gaan dan het louter utilitaire zijn hoedanook eerder zeldzaam in het gezin.

Nu is de sfeer zeer aangenaam en van enige naijver is niets te merken. Wij zijn mannen met eenzelfde objectief, zonder stoorzenders. Geen van beide spreekt over wat er gebeurt in huis.

Immanuel is lichamelijk volwassen en geestelijk de puberteit ontgroeid. Hij is atletisch gebouwd, eerder groot van gestalte, heeft brede schouders, fijne gelaatstrekken en kort geknipt gekruld haar.

C’est un bel homme, zonder vertoon, enkel in zijn kaarsrechte tred ligt een zelfbewust trekje. Soms zie ik een gelaatsuitdrukking die ik herken van bij mijn oudste broer Arthur. Hij is bezadigd en beredeneerd en figureert liever op de achtergrond. Zijn hele leven heeft zich tot nu toe afgespeeld in de schaduw van zijn tweeëntwintig maand oudere zus Geertruidis. Ze gingen altijd samen naar school, in graadklassen zaten ze zelfs om het andere jaar samen op de banken. Dat vormde een probleem want hij keek te sterk op naar haar. Zij was zijn grote heldin en zij was zich zeer goed bewust van haar status. Met haar blik kon ze hem de grond inboren en in de klas deed ze het soms wanneer hij wat naar voor moest brengen. Hij werd daar heel onzeker door en dat manifesteert zich vandaag nog. Het puberale opstandige, voor zover daar over te spreken kan geweest zijn, is reeds verdampt. Een paar jaar terug had hij omgang met een paar rasechte schobbejakken. Dat joeg mij de daver op het lijf, Mabel zag er geen probleem in. Dat leidde toen tot één van onze eerste verbeten ruzies. Het is toen niet verder gekomen dan een opmerking van de directeur van de school over drugsgebruik en een jaartje overzitten. Een van die toenmalige kompanen is later, nadat hij een politieman manu militari de les had gespeld, in een jeugdinstelling terecht gekomen.

Net zoals mijn vader heeft hij een hoge biologische processorsnelheid. Indien hij er zin in heeft assimileert hij schijnbaar moeiteloos stapels cursussen droge materie. Computer programmatuur heeft voor hem doorgaans minder geheimen dan een zakjapanner voor mij. Wat hij zal doen in de toekomst is onduidelijk en nu onbelangrijk ; ik weet dat het goed komt met hem.

De drie jaar jongere Leonardo lijkt op mij. Hij is spichtig van lichaamsbouw en zijn huidige lengte laat vermoeden dat hij over korte tijd mij voorbij zal sprinten. Hij heeft een arrogantie in zijn blik en een nonchalance in zijn houding die veel mensen afstoot. Hij is rebels, impulsief en eigengereid en het staat in de sterren geschreven dat het zijn hele leven zo zal blijven. Zijn schoolrapport vermeldt steevast een ongepaste studiehouding en een manifest gebrek aan respect voor leerkrachten. Volgens hem zijn het allemaal idioten en zoals hij het voorstelt kan ik hem daarin bijtreden.

Eens was hij eens betrokken bij een winkeldiefstal. Zich van geen kwaad bewust ging hij als laatste van een stelletje vlegels de winkel uit en werd door een bediende bij de kraag gevat. Hij had niets gestolen, zijn vriendjes wel. Hij werd door de politie ondervraagd en aan huis afgeleverd, verdacht van medeplichtigheid. Ook is hij beschuldigd geweest van vandalisme en vernieling van openbaar bezit. Hij had met een paar snuiters een blinde muur gedecoreerd en was op heterdaad betrapt. Voor mij was dat kunstwerk een openbaring van zijn talent, maar de gemeente, eigenaar van het pand had geen oog voor de artistieke kwaliteiten van de tekening. Mijn zoon moest onder gerechtelijke dwang zijn creatie tijdens de zomervakantie met wit overschilderen.

Hij leeft nu op het scherp van de snede. Het volgende jaar zal bepalend zijn voor zijn toekomst. De weg naar boven of de weg naar onder, er is geen pad tussenin voor hem weggelegd.

12:09 Gepost door Guillaume de Monts in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

vader gaat op stap ... maar dan wel samen met zijn zoons. Waardevol, leerrijk, verruimend, uniek voor iedereen en blij dat het blijkbaar zo goed gaat. Zoiets had ik mijn kinderen graag toegewenst: een pa waar ze naar kunnen opkijken ipv iemand waarvoor ze zich op volwassen leeftijd schamen - hij had "andere" interesses toen ze hem oh zo nodig hadden en ik moest de rol van beiden spelen en dan denk je altijd dat je ze tekortgedaan hebt. Ze hebben het me gelukkig nog nooit verweten, integendeel
We hebben een goede band en daar put je dan ook levensvreugd uit.
P.S. je hebt wel degelijk een goede schrijfstijl - niet zo bescheiden, hoor, en eerlijkheid siert je
fijne avond nog

Gepost door: luna llena | 22-11-07

Avond, Ik vermoed dat drie mannen samen op stap ook praten over mannenzaken. Benieuwd wat dat zou opgeleverd hebben aan pennevruchtjes... misschien voor later, je weet maar nooit.

Gepost door: arroyo de la miel | 22-11-07

fijn toch zo een vader zoons band; en nogmaals gefeliciteerd met je schrijfstijl; echt je kan een boek uitbrengen; groetjes

Gepost door: emily | 23-11-07

De commentaren zijn gesloten.