12-11-07

Een onbemand nest.

In bed legt Mabel haar hand tussen mijn schouderbladen. Wij hebben seks.

Ik hoor elk uur van de klok slaan ‘s nachts. De doemgedachte alles te moeten achterlaten maalt onophoudelijk door mijn hersens. Indien Mabel nu over geld begint dan zitten wij in een escalatie van vijandelijkheden. Ik ben nog lang niet uit de financiële problemen en mijn bedrijf draait minder goed. Mondialisering en consolidaties drijven mij zakelijk in een hoekje.

Tegen de ochtend val ik in slaap.

Een merel gaat vreselijk tekeer in de tuin. Het vrouwtje vliegt luid kwetterend heen en weer, het mannetje is niet te zien. Vanuit de struiken achteraan klinkt akelig gekrijs van een kat. Het nest boven het terras is leeg.

Tussen het kabaal van peuters en geween van baby’s, probeer ik wat te praten met Mabel.

- Jij hebt meegetekend voor elke frank schuld die ik heb, doe niet vervelend. Ik denk alleen maar aan het belang van de kinderen. Jij mag hier blijven, ik zal desnoods wel terug op een studentenkot gaan wonen.

- Ik wil niet scheiden.

- Wij kunnen niet meer praten. Het is beter uiteen te gaan en wij moeten zweren op het graf van jou moeder dat alles wat wij zullen doen in het belang van de kinderen zal zijn.

- Ik wil leren praten met jou, ik werk eraan.

- Het is beschamend wat wij de kinderen aan doen. Zij hebben recht op een intelectueel stimulerende omgeving en die is er nu niet.

- Ik zal stoppen met die kinderkribbe.

- Over een paar dagen is het vacantie, bekijk het rustig.

- Ik wil niet sterven op 62 jaar zoals mijn moeder.

Ik begin te wenen, zij ook.

Mabel wordt wat toeschietelijker, wij praten nog wat bij. De echtscheidingsthese verwijdert zich, ik voel mij beter.

Het gegeven blijft: mijn leven tegenover dat van de vier of vijf anderen. Als de situatie verrot is thuis, ben ik beter weg, als het leefbaar is moet ik noten kraken. Is Catherine het goede alternatief ? Ik peil, onderzoek, probeer in de toekomst te kijken, weeg af. Maar deze vraag is bijkomstig. Ga ik weg of blijf ik en indien ik weg ga, wat doe ik dan. 

10:44 Gepost door Guillaume de Monts in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Een moeilijke situatie!
Als ze moeite doet om te praten kun je het misschien nog een kans geven?
Het is goed dat je alles op een rijtje probeert te krijgen.
Het welles nietes spel zou in de eerste plaats toch moeten stoppen als jullie met elkaar verder willen gaan, anders is het een verloren zaak.
(Ik hoop dat je mijn mening niet kwalijk neemt)
groetjes

Gepost door: maike | 12-11-07

Pfffff... hoe herkenbaar. Is er hoop of is het ijdel? Is er de angst of juist het uitkijken naar het alternatief? Zijn veranderingen blijvend, of begint de ellende over een tijdje opnieuw...?

Gepost door: Nantie | 13-11-07

De commentaren zijn gesloten.