05-11-07

Leven van liefde en dauw.

Bij Catherine, rechtstaand in de keuken.

- Wat verwacht je van mij ?

- Ik wil een man met wie ik plannen kan maken.

- Welke plannen ?

- Ik wil samen naar tentoonstellingen gaan en steden bezoeken.

- Dat kan nu niet. Ik moet eerst weg gaan thuis en een ander onderkomen vinden. Je ziet mij hier toch niet komen wonen, het is te klein voor twee mensen. En trouwens, het zal altijd jou appartement zijn, ik zou mij hier nooit thuis kunnen voelen. Iets kopen of huren dat voldoet voor vier kinderen is nu te riskant. De financiële eisen van Mabel bij een scheiding zouden wel eens exorbitant kunnen zijn en mij de das omdoen. Eigenlijk zou ik liever verdwijnen, alles vergeten en vluchten naar een plaats op de aarde waar geluk gewoon is. Ik wil mij verschuilen voor de door wanhoop gedreven verscheurende keuzes die ik moet maken. Laat ons samen uitwijken naar een oord waar de seizoenen en de natuur het gemoed bepalen en niet de ruzies met een dwarse en onredelijke echtgenote. Wij nestelen ons in een schilderachtige streek waar de zomers warm en de winters zacht zijn. Wij kopen een ruïne in een afgelegen dorpje, stapelen de stenen terug op elkaar, timmeren er een dak op en we plaatsen er een deur en ramen in. Stromend water en electriciteit zijn bijzaak. Ik kweek kippen, geiten, courgettes en meloenen en pluk de rijpe vruchten uit de bomen. Jij schildert de landschappen. Ik zal wekelijks naar de markt in de stad gaan met eieren, kaas, groenten en fruit terwijl jij aquarellen aan toeristen verkoopt. De hele dag kunnen wij de voorbijtrekkende wolkenmassa’s bewonderen. ‘s Avonds, bij een glaasje wijn, genieten we van de ondergaande zon en de waaier van kleuren die de hemel oplichten. ‘s Nachts, wanneer de stenen de warmte van de dag afstralen, aanschouwen wij de dagelijkse evolutie van maan en sterren en wij dommelen in bij het gemurmel van het riviertje dat naast ons liefdesnest stroomt.

Ze bekijkt mij zwijgend met een glimlach op de lippen. Ik temper wat mijn enthousiasme en verzin een ander plan.

- Wij kunnen ook naar een stad gaan in het buitenland waar ik mijn activiteiten verder kan uitbouwen. Waarop wachten wij, de wereld ligt aan onze voeten. We kunnen alles aan, wij zijn absoluut vrij. Je moet niet bang zijn, ik val altijd op mijn poten.

Ze reageert nog steeds niet, het lijkt haar eerder van haar stuk te brengen.

- Ik zeg niet wat ik zal doen, ik zeg wat ik zou willen doen met jou en overloop gewoon de opties.

Ze zucht, ze lijkt eerder verveeld.

- Ik zou met de motor met jou er achterop over bergen en door dalen, langs rivieren en in ravijnen, dwars door woestijnen en wouden naar het einde van de wereld willen rijden.

Dit maakt ook geen indruk. Ze ziet mijn teleurstelling. Ze fluistert in mijn oor:

- Vannacht droomde ik van je. Ik wou dat je hier was.

Ze neemt me bij de hand, leidt me naar de slaapkamer, drukt zich tegen mij aan, legt haar armen rond mijn nek en kust me innig op de mond.

12:36 Gepost door Guillaume de Monts in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Het bovenste gedeelte was goed geprobeerd maar blijkbaar niet gelukt :-)

Het onderste gedeelte kort en duidelijk ;-)
groetjes

Gepost door: maike | 05-11-07

wetten Ooit schreef Elschot; er staan wetten in de weg en morele bezwaren; hier misschien een klein beetje van toepassing; droom maar lekker verder; dromen zijn zo mooi

Gepost door: emily | 05-11-07

Dromen, Weet je Guillaume, iemand die geen dromen koestert in het leven die heeft ook geen doel meer om na te streven. Zolang je dromen bezit, kan je die najagen, waar ook ter wereld die jou brengen.
Dat is een beetje gelijklopend met het koesteren van die ideale vrouw, zolang je erin gelooft blijft het spannend haar ooit te vinden. Zelfs al is het een engel!!!

Gepost door: arroyo de la miel | 05-11-07

De commentaren zijn gesloten.